Ze reist de hele wereld rond, staat voor beroemde fotografen en draagt kleding van de grote designers. Na vier jaar de gewoonste zaak voor fotomodel Linda Jeuring (22) uit Leeuwarden. Ze stuurde een paar jaar geleden zomaar een keer wat vakantiefoto’s op naar modellenbureau Elite en werd uitgenodigd. Wie droomt daar nu niet van. Vervolgens deed ze op haar vijftiende mee met de Elite Model Look. Samen met fotomodel Annika Dop won ze de wedstrijd. Ze reisden af naar Nice voor de internationale finale en vanaf toen ging het balletje pas echt rollen.

Bijbaantje
“Mensen in mijn omgeving vroegen vaak of modellenwerk misschien iets voor mij was. Ik was lang en dun en het leek me wel een mooie uitdaging. Niet persé om er een carrière van te maken. Ik zat nog op het vwo en modellenwerk leek me wel leuk als een bijbaantje. Het sprak me aan, ik las de modebladen en vond de foto’s dan erg mooi. Maar ik had nog zoveel andere dingen voor de toekomst in mijn hoofd.”

Eerst vwo afmaken
“Bij Elite in Amsterdam, mijn moederbureau schreef ik mij in. Mede door de finale in Nice, die ik niet won, maar waar ik wel veel contacten op deed, kreeg ik contracten bij bureaus van Elite in onder andere Milaan, Parijs en London. Van mijn vijftiende tot mijn achttiende deed ik opdrachten naast school. Gelukkig kon ik gewoon vrij krijgen. Dan ging ik met de trein naar Amsterdam, soms ook naar het buitenland. Het vwo afmaken vond ik belangrijk. Er zijn modellen die wel vanaf hun vijftiende fulltime aan de slag gaan, omdat een designer bijvoorbeeld helemaal weg is van het model. Of omdat ze een grote opdracht kan krijgen. Ik raad het niet aan, want het modellenleven kan in één keer voorbij zijn. Doordat je geen opdrachten meer krijgt of omdat je het zelf niet meer leuk vindt. Het is erg fijn als je dan iets achter de hand hebt.”

Model worden
“Zelf contact opnemen met een bekend bureau en wat foto’s opsturen is denk ik de beste manier om model te worden. Het liefst natuurlijk mogelijke foto’s, waarop je ontspannen bent en geen make-up draagt. Dan kan een bureau het beste zien of je fotogeniek bent. Berichten van mensen die zich voordoen als modelscouts en meisjes misbruiken zijn verschrikkelijk. Als je op straat wordt ‘ontdekt’, vraag dan een visitekaartje van het bureau. Neem naar een fotoshoot je ouders mee. Sowieso is dat fijn in het begin. Dat deed ik ook, de eerste paar fotoshoots zijn nu eenmaal erg spannend.”

Het karakter van een model
“Als model moet je sterk in je schoenen staan. Het is allemaal prachtig, je ziet veel van de wereld, en krijgt de mooiste kleding aan en make-up op. Maar het is vaak ook heftig en zwaar. Je hebt met veel mooie praatjes te maken, terwijl ze achter je rug om iets anders zullen zeggen. Opdrachtgevers zien graag een zelfverzekerd meisje voor de camera, want dan verkoopt het product goed. Als je alle afwijzingen te serieus neemt, maakt dat je onzeker en dat zie je ook op de foto’s terug. Dus gewoon jezelf blijven, nuchter zijn en het niet allemaal te serieus nemen. Anders gaat het ten koste van jezelf. Ook moet je flexibel en geduldig zijn. Want wachten komt erg vaak voor.”

Verschil tussen toen en nu
“Toen ik net begon, wilde ik het werk een jaartje aankijken. Inmiddels ben ik vier jaar verder, het werk wordt steeds leuker. Ik zie dat ik groei. In het begin was ik schuchter en ging een fotoshoot soms moeizaam. Nu gaat alles veel meer relaxt en ben ik heel zelfstandig. Je wordt snel volwassen. Je werkt met oudere mensen, reist veel alleen en regelt steeds meer dingen zelf.”

Zakelijk en opdrachten krijgen
“Ik heb in principe mijn eigen freelance-onderneming en mijn eigen boekers over de hele wereld. Elite is er voor mij, ik ben niet in dienst van hen. Elite krijgt twintig procent van een opdracht. Inkomsten en uitgaven regel ik zelf. Reiskosten, koerierskosten, kosten van foto’s voor mijn portfolio zijn meestal voor mij. Ik heb een eigen ziektekostenverzekering en een reisverzekering. Houd zelf wat geld achter voor later. Het bureau zorgt voor opdrachten. Maar het is ook goed om jezelf te laten zien. Als ik bijvoorbeeld een tijd geen opdrachten heb, boek ik een ticket naar New York of Parijs om langs castings of opdrachtgevers te gaan. Mijn nieuwe foto’s te laten zien, zeggen dat ik er nog ben. Jezelf verkopen, dat hoort ook bij het vak.”

Poseren, acteren en presenteren
“Een opdrachtgever heeft van tevoren een plaatje bedacht. Jezelf presenteren is een ding, een beetje kunnen acteren is ook belangrijk. Als de foto bijvoorbeeld vrolijk moet zijn, maar je voelt je die dag niet zo blij. Dat leer je door gewoon veel te doen. De kleding beïnvloedt je stemming vaak ook. Met een schattig jurkje aan voel je je heel anders dan met een stoere zwarte outfit. De fotograaf en de rest van het team bepalen hoe een foto eruit komt te zien. Daar heb je als model verder niet veel in te brengen. Soms, als de sfeer ernaar is, kan je met ideeën komen. En dat wordt dan ook wel gewaardeerd. Het leukst is het als ik veel kan bewegen voor de camera. Dan kan vaak bij draagbare kleding, prêt à porter. Fotografie van haute couture, aparte kleding niet voor iedereen draagbaar, is statischer. Maar als iets niet goed voelt, moet je het niet doen. Je hebt het recht om nee te zeggen en dat moet een fotograaf dan ook accepteren.”

Variërend
“Naast fotografie voor modereportages (editorials) in tijdschriften zoals Vogue, Elle en de Marie-Claire, loop ik modeshows. Ook heb ik een paar keer in een commercial gespeeld. Waarin ik niets hoefde te zeggen, omdat ik een te Nederlands accent heb. De meeste modellen doen meer dingen dan alleen fotoshoots. Als model ben je erg breed inzetbaar. Het werk is variërend, dat maakt het zo leuk. Er zijn veel verschillende typen modellen. Een lingeriemodel is bijvoorbeeld wat voller. Een model dat haute couture showt soms wat apart. Op het moment zijn meisjes met ogen die wat wijd uit elkaar staan erg in. Een paar jaar geleden waren sexy Braziliaanse types erg gewild. Dat verandert continue. Acteerlessen heb ik niet gehad, die heb je ook niet echt nodig om goed als model te functioneren. Wel kreeg ik in New York looples, zodat je niet als een stijve hark over de catwalk loopt. En je leert hoe je moet poseren aan het eind van de catwalk. Met een commerciële opdracht, bijvoorbeeld een modereportage voor een catalogus, valt veel geld te verdienen. Voor een foto in bijvoorbeeld Vogue vraag je als model niets. Dat is gewoon prestige.”

Ontevreden
“Het is jammer als het gebeurt, maar het kan dat een fotograaf of een opdrachtgever ontevreden is over het resultaat. Ze zullen het niet direct tegen je zeggen, maar je merkt het doordat mensen bot worden of achter je rug om praten. Soms wordt het dan zelfs niet gepubliceerd. Ach, daar sta ik boven, dan maar niet blij. Zij hebben dan een verkeerde keuze gemaakt.”

Bitches en vrienden
“Dat achterbakse komt wel veel voor, maar ik wil niet zeggen dat alles in dit wereldje nep is. Als model ben je individueel bezig, er is veel concurrentie, iedereen wil het beste voor zichzelf. Echte bitches zijn er genoeg, maar er zijn ook veel leuke mensen. Vooral tijdens verblijven in modellenappartementen heb ik goede vrienden kunnen maken. Ook met een aantal buitenlandse modellen. Leuk, om met andere culturen kennis te maken. Ook belangrijk om veel kennissen en vrienden in verschillende steden te hebben. Anders is het soms best eenzaam. Mijn leven is onregelmatig, dus afspraken plannen is vaak lastig. Maar als ik in Nederland ben, zie ik nog graag mijn vrienden van de middelbare school.”

Feestjes en zo
“De modellenwereld is soms een wilde. Er is altijd wel een feestje waar je heen kunt. Bijvoorbeeld van een designer die net een nieuwe collectie heeft of een fotograaf die zijn nieuwe studio opent. Ook ben ik eens op de verjaardag van Mick Jagger geweest. Feestjes zijn leuk en je kunt meegaan in het gebruiken van alcohol en drugs. Maar het is belangrijk dat je fit bent als je ’s ochtends bij een fotoshoot moet verschijnen. Je bent geboekt en je wordt betaald, dan kan je het niet maken om met wallen en een alcoholwalm een studio binnen te stappen. Feestjes kan je beter benutten door te netwerken. Door bijvoorbeeld iemand mee te nemen die je aan de juiste personen kunt voorstellen, zodat je weer nieuwe opdrachten binnen kunt halen.”

Uiterlijke verzorging
“Jonge meisjes zijn gewild. Die zijn nog dun en plat. Voor sommige modellen een reden om honger te lijden. Anorexia komt voor onder modellen. Net als iedereen let ook ik op wat ik eet. Maar ik heb geluk, op zich kan ik veel eten zonder aan te komen. Eten is belangrijk, zeker als je energiek voor de camera moet zijn. Als ik lekker eten zou moeten laten staan voor mijn werk, zou ik het allemaal niet waard vinden. Het kan wel eens voorkomen dat je een show in Italië moet lopen en je jezelf in een broek met maatje 32 moet wurmen. Als dat niet lukt, draagt iemand anders het maar. Daar zit ik niet over in. Sporten doe ik niet heel veel. Het liefst ga ik zwemmen of rennen in de buitenlucht. Huidverzorging is belangrijk. Als ik niet aan het werk ben, laat ik mijn huid rusten en ik haal altijd mijn make-up eraf voor ik ga slapen. Maar oneffenheden worden vaak weggehaald met photoshop, dus daar hoef ik me niet erg druk om te maken.”

Toekomst
“Studeren zou ik nog graag willen, maar wat weet ik nog niet. Ik heb eens een cursus Spaans geprobeerd, maar studeren naast dit werk is wat mij betreft niet mogelijk. Maar je bent nooit te oud om te leren. Zolang ik het werk nog leuk vind, blijf ik model. Het gaat nu goed, ik heb het naar m’n zin. Het zou zonde zijn er nu mee te stoppen.”